حکومت ودین ، دو ابزار تسلط بر جوامع انسانی هستند. ابزارهایی برای کنترل انسانها ، برای اعمال قدرت.
نخستین قوانین خویش را به تصویب می رساند و زور (نیروی سرکوب ) ضامن اجرای آن می شود اما دیگری قوانین مورد نیاز خویش را از زبان خدا مطرح می کند و بهشت وجهنم را عرصه ی ریاکاری خویش می سازد؛سپس با باز گذاشتن در توبه ، مانع از آن می شود که بازی دوگانه ی بهشت –جهنم به نفع جهنم مغلوبه شده ، امید مردمان از دست برود و این ابزار کنترل بر مردم (ترس از جهنم –امید به بهشت ) از دست آنان خارج گردد.باید حکومت شرعی آنان برقرار بماند.
ولی حکومت با پشتوانه ی نیروی سرکوبی که در دست دارد بر مردم حکومت می کند، و کمتر نیازی به ریاکاری دارد؛زیرا با استفاده از زور ،ترس را برای مردم به همراه می آورد. ترس از آسیب دیدن ، از دست دادن آینده ،زندان رفتن ، کشته شدن و.....پس با خارج کردن مردم از عرصه ی اجتماعی راه خود را برای تداوم وگسترش حکومت باز می کند. آشکار است نظامی که با زور حکومت می کند،جز با زور کنار نمی رود؛ بنابراین شکستن نظام زورمدار، زمانی اتفاق می افتد که یا ابزار زور را از دست بدهد، یا ابزار زور، کارایی خود را . یعنی مردم با زور از میدان به در نروند.
بنابراین حکومت ودین ،برای کنترل انسانها واعمال قدرت ، استعدادهای انسانها را می کشند، و راه را بر پیشرفت عمومی جامعه می بندند؛ پس دو مار زهرآگینند که جامعه را به سوی تباهی و نیستی سوق می دهند.
اما زندگی زمانی سخت تر می شود که این دو مار به هم می پیچند وحکومت دینی از این پیوند شوم ،سر بر می آرد.
تضاد منافع طبیعی مردم با حاکمیت در عرصه ی زندگی دنیوی با زور سرکوب می شود و برای مردم باورمند، مشروعیت بخشی دین به کارهای حکومت ، در عرصه ی اخروی نیز با گناهکار محسوب شدن ورانده شدن از بهشت ، امید به زندگی بهتر را نیز از دست می دهند. این مردم سرکوب شده که نتوانسته اند با بروز استعدادهای خود پیشرفت کنند ، فاقد توانمندی واعتماد به نفس کافی اند، افسردگی و دلمردگی گریبان آنان را می گیرد و جامعه ای سرد وبی روح بر جای می ماند. پاره ای دیگر نیز با توجه به سرکوب هایی که در عرصه ی چنین اجتماعی بر آنان روا داشته شده است ،همبستگی های اجتماعی را می گسلانند و به انتقام از جامعه برمی خیزند؛که محصول آن ، پراکندگی شدید افراد انسانی و متمرکز شدن آنان گرد منافع فردی خویش ، بی اعتنا وحتی به زیان جامعه و افزایش سطح جرم وجنایت در این گونه جوامع می باشد.
